– تعداد شرکای جنسی کمتری دارند.

– شریک جنسی شان از آلودگی کمتری برخوردار هست.

– از تیغ برای اصلاح موهای تناسلی استفاده نمی کنند.

– خیلی زود برای درمان زگیل ها مراجعه و اقدام می کنند.

– سیگار و قلیان استفاده نمی کنند.

– از غذاهای سالم و میوه جات و سبزیجات تازه بیشتر استفاده می کنند.

– افراد شاد و با استرس کم

زگیل تناسلی خفیف در مردان و زنان
زگیل تناسلی شایع ترین بیماری است که از طریقه رابطه ی جنسی منتقل می شود. متاسفانه خیلی از زنان و مردان اطلاع چندانی از این بیماری عفونی و شایع ندارند و اکثر مواقع زمانی متوجه وجود این بیماری می شوند که به آن مبتلا شده اند و بعضا مدت زمان طولانی بعد از ابتلای به این بیماری متوجه آن می شوند. از طرفی کاندوم پوشش کافی برای جلوگیری از ابتلای به زگیل تناسلی ایجاد نمی کند. اصولا تقسیم بندی مشخصی برای تعیین شدت زگیل تناسلی وجود ندارد ولی اگر بخواهیم مرزبندی برای شدت بیماری زگیل تناسلی داشته باشیم، بایستی عوامل متعددی را در نظر بگیریم. عواملی که بر روی شدت بیماری زگیل تناسلی تاثیر دارند عبارتند از:

تعداد زگیل ها
اندازه ی زگیل ها
منتشر بودن و یا متمرکز بودن زگیل ها در یک ناحیه از دستگاه تناسلی
کم خطر یا پر خطر بودن ویروس HPV بوجود آورنده ی زگیل تناسلی
سرعت رشد و تکثیر زگیل ها
تعدد شرکای جنسی
دفعات فعالیت جنسی در یک بازه ی زمانی مشخص
مدت زمانی که از زمان بروز ضایعات تا زمان تشخیص می گذرد
شدت و وسعت بیماری در شریک یا شرکای جنسی
میزان آگاهی و اطلاعات فرد از زگیل تناسلی و نحوه انتشار آن در ناحیه تناسلی
وضعیت سیستم ایمنی و دفاعی بیمار
درمان زود هنگام بیماری با روش های سریع الاثر و مطمئن مثل لیزر CO2
وضعیت واکسیناسیون گارداسیل
بدیهی است بالا بودن دانسته های فرد از زگیل تناسلی و نحوه انتشار و انتقال ویروس HPV، پرهیز از سکس، اصلاح موهای زائد تناسلی با تیغ، پرهیز از خاراندن، لیف زدن و حوله کشیدن در ناحیه تناسلی، محدود بودن شریک جنسی، تشخیص و درمان زود هنگام و موثر زگیل ها، داشتن سیستم دفاعی و ایمنی مناسب با پرهیز از استعمال دخانیات و مواد مخدر، کاهش استرس و کم خوابی و روی آوردن به میوه جات و سبزیجات تازه بویژه چای سبز، سیر تازه و لیموترش و واکسیناسیون همگی عواملی هستند که به کاهش شدت بیماری زگیل تناسلی کمک می کند.

بر اساس تجربه ی من اگر بخواهیم زگیل تناسلی خفیف را توصیف کنیم شاید این طور بتوان گفت که:

# تعداد ضایعات از تعداد انگشتان دست کمتر باشد.

# اندازه ی زگیل ها کمتر از ۵ میلی متر باشد.

# ثابت ماندن تعداد و اندازه ی زگیل ها در یک بازه ی زمانی ۶ ماهه

# عدم عود یا عود خیلی کم در یک بازه ی زمانی ۶ ماهه بعد از درمان بشرطی که درمان موثر و دقیق انجام شده باشد.

# محدود و متمرکز بودن زگیل ها در یک ناحیه خاص از دستگاه تناسلی

# کم خطر بودن ویروس بوجود آورنده ی زگیل ها

در چنین مواردی می توان واژه ی زگیل تناسلی خفیف را در مردان و زنان اطلاق کرد. درمان موارد خفیف و احتمال پاکسازی ویروس در چنین بیمارانی به مراتب امکانپذیرتر از افرادی است که به فرم های شدیدتر آن مبتلا شده اند.

زگیل معمولی چه تفاوتی با زگیل تناسلی دارد؟
عامل ایجاد کننده زگیل معمولی و زگیل تناسلی ویروس پاپیلومای انسانی یا همان HPV است ولی از نظر تیپ و نوع ویروس با هم متفاوت هستند. هر دوی این زگیل ها مسری بوده و از طریق تماس پوستی قابل انتقال هستند. ویروس های HPVدر زگیل معمولی باعث بروز زگیل در ناحیه تناسلی نشده و بیشتر ناحیه دست و پا و همچنین سر و تنه را درگیر می کنند.

ویروس های HPV در زگیل تناسلی نیز باعث درگیری دیگر نواحی بدن بجز ناحیه تناسلی و داخل دهان (در سکس دهانی ) نمی شوند. در زگیل معمولی بچه ها و نوجوانان بیشتر در معرض ابتلا هستند، چرا که هنوز سیستم ایمنی بدن این گروه سنی هنوز تکامل نیافته است. افرادی که دچار نقص سیستم دفاعی هستند، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری می باشند.

این حکیم بزرگ که بعدها موثرترین چهره در علم و فلسفه جهان اسلامی شد و القابی مانند شیخ الرئیس، حجة الحق و شرف الملک به او دادند، از آغاز کودکی استعداد و شایستگی عجیبی در فرا گرفتن علوم مختلف داشت.

و از آنجا که پدرش عبدالله سخت در تعلیم و تربیت او می کوشید و خانه او محل ملاقات دانشمندان دور و نزدیک بود، ابن سینا تا ده سالگی تمام قرآن و صرف و نحو را آموخت و آن‌گاه به فرا گرفتن منطق و ریاضیات پرداخت. استاد وی در علم ریاضیات “ابو عبدالله ناتلی” بود.

پس از آن نزد “ابو سهیل مسیحی” به یادگیری طبیعیات و مابعدالطبیعه و علم طب مشغول شد.

در شانزده سالگی در همه علوم زمان خود استاد بود؛ جز در مابعدالطبیعه؛ آن هم به صورتی که در متافیزیک ارسطو آمده بود و با آنکه چهل بار تمام این کتاب را مطالعه کرده بود، نمی توانست آن را بفهمد.

تا این که به شرح فارابی بر این کتاب دست یافت و توانست مسائل دشوار آن را درک کند.

هنگامی که ابن سینا به هجده سالگی رسید، دیگر احتیاج به خواندن و فراگیری هیچ علمی نداشت؛ چرا که همه علوم را فرا گرفته بود و تنها لازم بود تا فهم خود را لحاظ عمق افزایش دهد تا آموخته های خود را بهتر درک کند.

در اواخر عمر خود یکبار به شاگرد مورد توجه خویش، جوزانی گفت که در تمام مدت عمر، چیزی بیش از آنچه که در هجده سالگی می دانسته، نیاموخته است.

مهارت ابن سینا در علم پزشکی و توانایی وی در معالجه حاکم آن زمان، موجب شد تا مورد محبت حاکم واقع شده و در دربار، موقعیت بسیار خوبی داشته باشد.

ابوعلی سینا

ولی به سبب آشفتگی اوضاع سیاسی در ماوراء النهر ، زندگی بر ابن سینا در زادگاهش دشوار شد و او ناچار بخارا را به مقصد جرجانیه و سپس گرگان ترک گفت.

در سال 403هجری قمری، پس از پشت سر گذاشتن سختیها و مشکلات بزرگی که در این سفر با آن ها مواجه شد و حتی چند تن از دوستانش را در میان راه از دست داد، از کویر شمال خراسان عبور کرد.

بنا به گفته منابع معتبر، ابن سینا در این سفر با عارف و شاعر مشهور “ابو سعید ابوالخیر” ملاقات کرد.

وی آرزو داشت که “قابوس بن وشمگیر” را که حامی نامدار علم و ادب بود، در جرجان ببیند؛ ولی هنگامی که به جرجان رسید، قابوس بن وشمگیر از دنیا رفته بود.

چون از این حادثه دلشکسته شد، مدت چندین سال در دهکده ای عزلت گزید. سپس در فاصله سال 405و 406 هجری قمری به ری رفت.

در این هنگام آل بویه بر ایران فرمانروایی داشتند و افرادی از این خاندان در ایالات مختلف حکومت می کردند. ابن سینا مدتی در دربار فخرالدوله در ری درنگ کرد و سپس از آنجا برای دیدار یکی دیگر از فرمانروایان این خاندان، شمس الدوله به جانب همدان به راه اقتاد.

این سفر برای ابن سینا بخت بلندی داشت؛ چرا‌‌‌‌ که پس از رسیدن وی به همدان، او را برای درمان امیر شمس الدوله که بیمار شده بود و تمامی پزشکان از معالجه وی ناتوان بودند، دعوت کردند.

بوعلی توانست شمس الدوله را معالجه کند و به همین دلیل چنان تقربی نزد وی پیدا کرد که عهده دار منصب وزارت گردید و مدت چند سال؛ تا هنگام مرگ امیر، عهده دار این وظیفه سنگین بود.

پس از مرگ شمس الدوله بخت از وی روی گردانید و چون از ادامه خدمت در منصب وزارت خودداری کرد، او را به زندان افکندند. در زندان کتاب مشهورش “شفا” را به رشته تحریر درآورد.
پس از مدتی توانست از زندان فرار کند و با لباس درویشی از همدان گریخت.

ابن سینا از همدان به اصفهان رفت که مرکز بزرگی از علم به شمار می رفت و سال ها بود که آرزوی دیدار آنجا را داشت. در این شهر مورد توجه علاءالدوله قرار گرفت و مدت پانزده سال با آسایش خاطر در آن شهر زندگی کرد.

او در این مدت، چندین کتاب مهم نیز نوشت و حتی به ساختن رصدخانه پرداخت. اما این آسایش یرای وی دائمی نبود؛ چرا که یک بار اصفهان در معرض حمله مسعود غزنوی یعنی فرزند سلطان محمود غزنوی قرار گرفت و در این حمله بعضی از آثار مهم این حکیم بزرگ از میان رفت.

این امر ضربه بزرگی برای وی بود و علاوه بر آن، بیماری قولنج نیز آزارش می داد. به همین دلیل، دوباره به همدان بازگشت و به سال 428 هجری قمری و در سن پنجاه و هفت سالگی در این شهر از دنیا رفت و در همان جا به خاک سپرده شد.

شخصیت علمی

با وجود این که زندگی ابن سینا پر از فراز و نشیب بود و در عین حال عمری طولانی نیز نداشت، اما زندگی عقلانی و حکیمانه بسیار پرباری داشت. گواه بر این مطلب، تعداد و نوع آثاری است که او تالیف کرده است و نیز خصوصیات شاگردانی که در نزد او درس خوانده اند؛ مانند بهمنیار و جوزانی.

نیروی تمرکز فکری او عالی بود؛ تا جایی که گاهی در آن حین که سوار بر اسب در رکاب پادشاه عازم جنگ بود، بعضی از آثار خود را املا می کرد تا نویسنده ای که در خدمت داشت، آن ها را بنویسد.

او با مهارت عجیبی که در تمامی شاخه های دانش آن زمان داشت، توانست در زمینه فلسفه، اساس مکتب مشاء در سنت فکری اسلامی و نیز اساس فلسفه قرون وسطی را بریزد.

در بستر طب و پزشکی نیز میراث بقراطی و جالینوسی را ترکیب کند و در علم و ادب اسلامی چنان تاثیر نماید که هیج کس پیش یا پس از وی نتوانسته باشد آنگونه تاثیر کند.

تاثیر وی در این زمینه ها تا به امروز، در شرق و غرب جهان باقی است و بسیاری از پیشرفت ها در شاخه های عمده دانش، بر پایه نظرات و آراء وی صورت گرفته است.



واکسیناسیون کودکان و آموزش مادران در زمینه رعایت بهداشت، از مهم ترین وظایف بهورزان می باشد

از این رو در راستای تکریم و بزرگداشت بهورزان زحمتکش، روز دوازدهم شهریور هر سال، با عنوان روز بهورز، نامگذاری شده است.

تلاش‌ بهورزان‌ در دور افتاده ‌ترین ‌روستاهای‌ کشور موجب‌ می ‌شود خدمات‌ بهداشتی‌ لازم‌ به‌ روستاییان ‌ارایه‌ گردد و به‌ این‌ وسیله‌ از اشاعه ‌بیماری‌ در جامعه‌ جلوگیری‌ شود. با این‌ وصف‌ بهورزان‌ نه‌ تنها موجب ‌سلامت‌ روستاییان‌ می ‌شوند، بلکه‌ به ‌تامین‌ سلامت‌ جامعه‌ شهری‌ نیز کمک ‌می‌کنند، زیرا بیماری‌ حد و مرز نمی ‌شناسد و در صورت‌ عدم‌ رعایت‌ بهداشت‌ و عدم ‌ارایه‌ مراقبت‌ های‌ بهداشتی‌ در شهر و روستا، فقیر و غنی‌ در معرض‌ خطر ابتلا به‌ انواع‌ بیماری ها قرار خواهند گرفت، لذا اجر معنوی‌ برای‌ این‌ عزیزان‌ بهترین ‌پاداش‌ و قدردانی‌ است‌.

نقش‌ بهورزان‌ در سلامت ‌جامعه‌ حیاتی‌ است. امروز که ‌ما شاهد کاهش‌ مرگ‌ و میر مادران‌ و کودکان‌ هستیم،‌ باید همه‌ را مرهون ‌زحمات‌ و تلاش‌ بهورزان‌ بدانیم‌، زیرا ارتقای‌ شاخص ‌های‌ بهداشتی‌ کشور در گروی تلاش‌ و فعالیت‌ این‌ عزیزان‌ است‌.